IMDb’s top 100….

… van beneden te beginnen. Een handig lijstje voor mensen die de slechtste filmavond ooit willen organiseren. Of juist voor mensen die een slechte filmavond willen vermijden. Of voor mensen die zich ziek willen lachen in de bijhorende afschuwelijke titels en taglines. Een greep uit het aanbod:

• Five the Hard way – HARD RIDERS! Mounted on Burning Steel!…. with only their leathers between THEM and HELL!
• Hobgoblins – Be careful what you wish for… You just might get it!
• Who’s your Caddy? – This summer, it’s the street vs. the elite
• The Hottie and the Nottie - That’s hot. That’s not
• The Tony Blair Witch Project – The most important documentary… ever.
• The Barbaric Beast of Boggy Creek, Part II – The Legend Too Monstrous To Die…Surfaces Again*
• Fire Maidens from Outer Space - SCIENCE-FICTION’S GREATEST THRILL!
• Ghosts can’t do it - Only her desire can make him rise again!
• The Incredibly Strange Creatures Who Stopped Living and Became Mixed-Up Zombies!!? – She Keeps Monsters in Cages for Pets! He Preys on Wild Go-Go Girls!

WTF? Inderdaad! Ze bestaan allemaal en stuk voor stuk zijn het geen aanraders! Alhoewel, zie ik daar niet dat “The Incredibly Strange Creatures Who Stopped Living and Became Mixed-Up Zombies!!?” ook nog eens de “first monster musical” is? Oh boy, oh boy, misschien is hij toch het zien waard!.. of niet…

 

‘t Ware Bloed

Ik heb weeral een nieuwe verslaving. Verdorie. Gelukkig dat nog nooit iemand mij iets heeft aangeboden dat zwaar verslavend en ongezond werkt, want ik heb het lichte vermoeden dat mijn verslavingsknobbel in mijn hersenmassa nogal groot is… Mijn nieuwe verslaving heet True Blood, is net zoals alle vorige enorm asociaal en gaat duren tot ze stoppen met die serie. Alhoewel… De serie stimuleert ook een ander plekje in mijn grijze massa, het plekje met mijn voorliefde voor dingen die niet bestaan waarvan ik tot in de eeuwigheid enorm stiekem ga blijven hopen dat ze wel bestaan. Bij de meeste mensen is dat het monster van Loch Ness en buitenaardse wezentjes, bij mij zijn dat bloedzuigende monsters met een ongelofelijke romantische charme. Vampiers dus. Niet de glitterende gevalletjes uit Twilight. Altough I must admit, ik heb genoten van het eerste Twilight-boek, de rest heb ik nog niet gelezen, en het stoorde mij niet eens dat hij glitterde. Alleen ga ik dat waarschijnlijk gênant vinden als ik de film bekijk. Ik vind enorm veel dingen gênant in reeksen en films, mijn inlevingsknobbel is ook te groot daarboven, en een glitterende vampier… ik ga niet eens durven kijken. :p

Anyhow, echte vampieren dus deze keer. Er zijn er een paar lieve en een paar rotte appels. Een paar knappe en een paar charmante. Wel allemaal met een vreemd Texaans accent. Echt waar, hoe raar is dat een vampier die red-neck-amerikaans spreekt? Ik zal het zeggen: ‘t is fucking raar. Ge verwacht lijk Victoriaans Engels ofzo, in de trant van Pride & Prejudice. Wat ook wel cool is, is dat je er lijk niet uitraakt of de mensen nu beter of juist slechter zijn dan de vampiers.

En wete wat nog cool is?

Bill!

En wete wat ook nog cool is?

Eric! *voelt zich een zwijmelend tienermeisje, maar hell dat mag wel heeeeeel af en toe eens*…. *richt zich tot het vriendje: ze kunnen niet aan u tippen hoor lief, gij zijt echt hé ^-^*

En wete wat ook nog heel cool is?

Het introliedje!

En wete wat ook nog heel cool is? Dat ik ga zwijgen nu ^-^Misschien nog een aflevering ofzo bekijken.. Of mss ook niet.. Aah al die opties. :p

Ahja er zijn ook boeken van trouwens en die waren eerst, dus misschien moet ik mijn Twilight boeken aan de kant gooien en mij op Sookie Stackhouse serie van Charlaine Harris smijten?

 

Een beetje freakyness (want ‘t is bijna Halloween ^-^)

Halloween feestjes geven zorgt ervoor dat ge af en toe eens door de donkere krochten van uw harde schijf moet wroeten. En dan komt ge leuke, fucked-up dingetjes tegen. En dan staat dat plots op repeat voor de rest van de avond.

Ik denk trouwens dat ik als Pipi Langkous naar mijn eigen Halloween feestje ga gaan… is er iets dat ik dan zeker niet mag vergeten aandoen? Behalve de staartjes in mijn haar? De aap heb ik vervangen door één van mijn ratten die Chinees gevrijwiligd had… Oh ja Bellun, you will ^-^

 

Omhoog en niet omkijken..

Iets zegt mij dat ik tegenwoordig wel redelijk vaak over films blog. Misschien een beetje te vaak? Alhoewel, er zijn gewoon heel veel leuke dingen in de bios te zien tegenwoordig. Zo ben ik gisteren naar Up gaan kijken, de nieuwste film die ontsproten is uit het gemeenschappelijk Disney-Pixar brein. ‘k Moet dan ook toegeven dat de film mijn verwachtingen meer dan inloste.

Meer dan één keer zijn er zelf traantjes gevloeid.. ‘t Moet van The Lion King geleden zijn dat ik nog eens zitten bleiten heb bij een tekenfilm… ‘t Zal een positief teken zijn, denk ik dan, want The Lion King blijft verdomd goed…

Behalve herhaaldelijk mijn zakdoek bovengehaald, heb ik ook serieus moeten lachen. De film zit vol met kleine en absurde grapjes, waardoor je continu schommelt tussen heel hard lachen en zachtjes nasnotteren van de zielige stukjes. De sprekende honden zijn trouwens echt hilarisch.

Ik was zelf zo helemaal mee in het verhaal dat ik geen lastige “huh dat klopt echt wel niet” vragen in mijn kop kreeg, alweer iets positief. Achteraf had ik op sommige stukjes wel vraagtekens bij het realiteitsniveau, maar Up is een echt tekenfilm voor jong en oud dus ge moogt u daar niet te veel vragen bij stellen.

Mensen die nog niet overtuigd zijn, kijk maar eens naar de trailer. En trek daarna richting bioscoop of illegale download…

 

pillows-oh-poofy-pillows – eindelijk het einde

Een hele lange tijd geleden (echt afschuwelijk lang geleden), blogde ik over mijn dappere poging om prachtige, originele en creatieve kussenslopen te maken. Zoals je toen kon lezen, was het allemaal een stuk ingewikkelder dan ik had gedacht. Toen ik eindelijk het geschikte plakvlieseline had en ik de tijd vond om mijn stof erop de strijken en figuurtjes uit te tekenen enal (na twee examenperiodes), raakte ik, u raadt het al, alles kwijt. Hiep, hiep enzovoort echter, want ik ben er toch in geslaagd mijn onding-kussenslopen deze week af te werken (spontane terugkomst van de verloren stoflapjes) . Gejuich alom. De katten hebben al veel op de kussenslopen liggen maffen en kattenhaar plakt goed aan fleece, dus ze trekken op niet veel meer, maar toch hé. Tadaaaaa!

Mental note aan mijzelve en al wie dat ook ooit eens wil proberen:

1. Koop u deftige vlieseline
2. Gebruik geen fleece (want dat wordt mottig na een eind), gebruik katoen, velours of vilt
3. Heb geduld, uiteindelijk lukt het wel
4. Laat u katten niet op u kussenslopen slapen
5. Beperk de tijd tussen het stikken van de kussenslopen (easy) en het opnaaien van de figuurtjes (aartsmoeilijk blijkbaar), dat vergroot uw gevoel van voldoening…

 

Alice in Wonderland

Ik had al eens gezegd dat ik er naar uit keek, maar nu is er een trailer. Ik geniet!

En ook naar dit wordt er hier enorm uitgekeken:

Wie, o wie, wil mij een bioscoop abonnement cadeau doen?

Ik kan u trouwens ook mededelen dat ik 9 gezien en redelijk goedgekeurd heb. Ik hou van het donkere creey sfeertje van de film, maar ik was niet mee in het verhaal. ‘t Was relatief oppervlakkig, ‘t vormde niet echt één mooi geheel. Er was een bad guy die doodging en toen kwam er nog een bad guy en die maakte een hoop andere bad guys… Een paar keer flitste “ah, is het nu al gedaan” door mijn hoofd en ik ben niet zeker dat het een goed teken is als dat gebeurd. Misschien moet ik hem nog een bekijken, in mijn eigen zetel, met een zakje chips dat ik luid krakend kan opvreten zonder daarmee mijn cultuurminnende medemens en Sphinx-bezoeker te storen… ^-^ *vind kleine zaaltjes soms een beetje zenuwslopend*

 

Mapjes plakken

Mijn welgemeende excuses bij mijn van weinige creativiteit getuigende titel. ‘k Heb al mijn creatieve kunde deze middag al opgebruikt voor een heel simpel, doch leuke bezigheid. ‘t Werd al vermeld in de Moockychick “Back to school guide” en technisch gezien is het beter als je het voor het begin van het nieuwe schooljaar doet… Ik doe het tussen het opzoeken en uitpluizen van wat ik nu eigenlijk moet doen voor mijn paper door…. Kan best imo.

Ok, wat heb je nodig voor de simpele kunst van het “Pimpen der Saaie Mappen”

• een oude of lelijke map natuurlijk! De mijne kwam van het UGent. Binnenkort verhuisd een welbepaalde dienst naar het UFO en een hele hoop mappen werden zomaar weggegooid. Prachtige maar lelijke ongebruikte mappen. Over mijn levende persoonlijkheid!
• lijm
• doorzichtige zelfklevende folie
• prentjes, kaartjes, stickers, foto’s,… alles wat ge op u map wilt dus

Een lelijke saaie kantoormap wordt een mooi eendje...

Stap 1 – Eigenlijk de moeilijkste. Ge moet uit u hele verzameling prentjes en dingskes een selectie maken en die vervolgens schikken tot een prachtige collage. Hoe meer prentjes je wilt verwerken in je map, hoe moeilijker het wordt. Voor mijn map hieronder heb ik het simpel en zwart wit gehouden.

Nadat je de collage geschikt heb, mag je ze op je map plakken.  Pritt is een goede vriend tijdens dit proces, lijm van de Wibra niet.

Stap 2 – Nadat alles geplakt is, kan je de map best plastificeren. Zo kan ze langer mee

Stap 3 – Die is er helemaal niet. Op 2 easy peasy stappen hebt ge een prachtig gepimpte map. Hiephoi!

Een overzicht van wat een vlijtige student zoal kan produceren op een paar uurtjes ^-^

 

District 9

Gisteren ging ik naar de cinema..

*achtergrondkoortje: Olé Olaaaa*

En wat ik daar zag was echt geen kaká

*achtergrondkoortje: Olé Olaaaa*

Want wat ik daar zag was District 9, een van de betere beste Science Fiction films die ik de afgelopen tijd gezien heb. Voor diegenen die District 9 zagen en hem slecht vonden, afgezien van het feit dat uw mentale smaakpapillen echt wel compleet moeten zijn afgestorven, kijk eerst eens naar Knowing ofzoiets. Braak. Kijk vervolgens opnieuw naar District 9 en waardeer wat u ziet… (Verder ben ik voor vrijheid van meningsuiting hoor, zolang ze maar mijn mening volgt ^-^)

Zoals ook Google en IMDB u schitterend zouden kunnen vertellen dat de film handelt over een bende aliens die min of meer op aarde landen (technisch gezien zweven ze drie maanden lang boven de aarde in hun moederschip). Ze worden door de mensjes opgevangen, gevoed en veilig weggeborgen in de slumms van Johannesburg. De meerderheid van de mensheid wilt ze liefst zover mogelijk van hun bed en planeet, maar het Multi-National United ruikt geld (alien wapens, weetuwel) en daarom blijven de aliens op aarde en worden er niet gezocht naar hoe men ze terug kan sturen. Mix dit alles met een beetje racisme dat verdacht lijkt op het apartheidsregime en je hebt een goede film.

Een film die heel verhalend begint en dan langzaam overgaat naar het snellere actie gedeelte. Een film die de hele tijd erg geloofwaardig blijft en je helemaal meesleurt in het verhaal. Een film die ik eigenlijk nog wel eens wil bekijken. En nog eens… Tot hij op DVD uit is, gaat ik mij zoethouden met de trailer af en toe eens te bezien…

 

Anime! High Art – Pop Culture – deel II

Vanaf morgen gaat de tentoonstelling Anime! High Art – Pop Culture door in het Caermersklooster in Gent. ‘k Had er al eens over geblogged, maar ‘k vond net ook een filmpje dat wel een leuke impressie geeft over wat er te zien valt…

 

Toy Society

Ik ben eindelijk terug! Omdat het momenteel weekend is, voor een internetverbinding in mijn Gentse casa is het hopend afwachten. Er zijn wel een paar dingetjes die ik kwijt wil, maar first things first. Ik kwam daarnet een ongelofelijk schattig concept tegen..

Iedereen kent waarschijnlijk wel Bookcrossing (wat ik ook echt super vind, maar alvorens ik mijn boeken ga uitdelen, moet ik ze eerst wel zelf lezen :p). Via de blog van Wolinn vond ik een linkje naar Toy Society, waarvan het concept mij enorm doet denken aan bookcrossing, maar ‘t is toch wat anders. Crafty mensjes maken pluchen beesten, knuffels en poppen die ze dan verpakken en ergens gaan verstoppen. De toevallige voorbijkomer (=kindjes in de speeltuin) kan, als hij zo een pakje vind, het meenemen naar huis. Take me home! I’m yours…